దారి తప్పిన దేవత,.. ఈ చేయి ఇకపై తాకక

జూన్ 25, 2013


ఈ మధ్యనే కొన్నాళ్ళుగా నానా దేశాలు తిరుగుతూ కాసింత ప్రపంచ జ్ఞానం పెంచుకునే ప్రయత్నాల్లో పడ్డాను. అన్నట్టు ఇప్పటికి 12 దేశాల్లో సందర్శించాను. ఈ సంవత్సరం తిరిగే లోగా మరో 2 దేశాలైనా సందర్శించాలన్న లక్ష్యం కూడా వుంది. అలా తిరుగుతూ డెన్మార్క్ రాజధాని కోపెన్-హాగన్ సెంట్రల్ స్టేషన్ నుండి స్వీడన్ (Malmo) వెళ్ళే రైలు బయలుదేరడానికి ఇంకా రెండు నిమిషాల సమయముండగా, పరిగెత్తుకుంటూనే కదలడానికి సిధ్ధంగా వున్న రైల్లోకి అడుగు పెట్టేను నేను.

ప్లాట్‌ఫాం వరకూ వచ్చి మాకు దారి చూపించిన కుందనపు బొమ్మ లాంటి విదేశీ అమ్మాయికి థాంక్స్ చెబుతూ నా వెనకాలే అంజి కూడా ఎక్కేడు. (ఇక్కడంతా కాండిల్ బొమ్మల్లాంటి అమ్మయిలే తప్ప, కుందనపు బొమ్మలు అరుదు ;)) ప్రతీ 10 నిమిషాలకు Sun Exotic Pineapple n Coconut
మాల్మో వెళ్ళడానికి రైలు ఉంటుందని, ఒకసారి టికట్టు కొంటే 24 గంటలలోపు ఏ రైల్లో అయినా ప్రయాణించవచ్చని అప్పటికి మాకు తెలీదు.

సీట్లలొ సర్దుకుని కూర్చొగానే “కుందనపు బొమ్మ పుణ్యమా అని, కదలబోయే రైల్లోకి వచ్చి పడ్డాం. ఈ సందర్భానికి సరిపోయే పాట ఏదైనా చెప్పు మామా” అన్నాడు అంజి జ్యూస్ బాటిల్ బయటకు తీస్తూ. అన్నట్టు కొబ్బరి నీళ్ళు, పైనాపిల్ కలగలిపిన జ్యూస్ అద్బుతమైన రుచిగా వుంటుంది. ఈ మధ్య కాలంలో నా ఫేవరెట్ అయిపోయింది.


క్లీక్క్క్ మన్న శబ్దం తో ట్రైన్ తలుపులు ఆటోమాటిక్ మూసుకున్నాయి. మరు క్షణం ట్రైన్ కదిలింది.  మా కంపార్ట్మెంటులో పెద్దగా జనం లేరు. మాతో కలిపి ఎనిమిది మంది వుంటారేమో, ఎంత మంది వున్నారో అని ఓ కంట లెక్కేస్తూనే  ఒక్క క్షణం ఆలోచించి, “దారి చూపిన దేవతా….” అని గృహప్రవేశం చిత్రం లో జేసుదాసు పాడిన పాట అందుకున్నా
ను నేను.

“సూపర్, సూపర్… ఎంత స్పాంటేనియస్‌గా పాట అందుకున్నావు మామా…”

“సర్లే, మరీ మునగ చెట్టు ఎక్కించకు. పాటలో సరిపోయింది ఒక్క లైనే, దేవత గారు మనకు దారి చూపించి తన దారిన తను వెళ్ళిపోయారు.”

“వెళ్ళక, ఇంకా చేయి పట్టుకొని వచ్చేస్తుందనుకున్నావా? …”

“మరి పాటలో పరమార్థం అదే కద.”

“పరమార్థం పక్కనబెట్టి, పాట కట్టకూడదా మామా? సేం ట్యూను. కాకపోతే వ్యతిరేక అర్థంలో వుండాలి.” పేపర్ గ్లాసులో జ్యూసు నా చేతికిస్తూ అన్నాడు. 

“మరీ జ్యూసు తో అయితే కష్టమేమో… :D”

“నువ్వు అనుకోవాలే గానీ పావుగంట చాలదూ,..” అని రెచ్చగొట్టి చిచ్చు పెట్టేడు. ఇదేదో బావుంది, ప్రయత్నించి చూద్దాం అని నేనూ డిసైడ్ అయిపోయి జ్యూసు తాగుతూ ఓరిజినల్ పాట పూర్తిగా ఓసారి విన్నాను. జ్యూసు గొప్ప రుచిగా వుంది.

ఒరిజినల్ పాటలో అయితే, నాయకుడు పరమ దుర్మార్గుడు, చేయల్సిన అన్యాయమంతా(?) చేసినా, కథా నాయకి ఒక రాజు ఏడుగురు కొడుకులు కథలో చీమలా “నా బంగారు పుట్టలో వేలు పెడితే నే కుట్టనా..” అనకుండా అపకారికి ఉపకారము చేయడంతో, హీరోగారు కరిగి నీరైపోయి మారిపోయి కథానాయకిని జివితంలోకి రమ్మని ఆర్థించే సన్నివేశం.

ఇక్కడ సిట్యువేషన్ వ్యతిరేకం కనుక, అసలు పాటలోని పల్లవిని ఇలా మార్చాను.

దారి తప్పిన దేవత ఈ చేయి ఇకపై తాకక
దారి తప్పిన దేవత ఈ చేయి ఇకపై తాకక
జన్మ కర్మల జాడగా
నా దారిన నను వదలిపో
దారి తప్పిన దేవత ఈ చేయి ఇకపై తాకక

పల్లవి పూర్తిచేయగానే అంజి వంక చూసి కళ్ళెగరేసేను. “అద్బుతం” అన్నట్టుగా చూపుడు వేలు బొటన వేలు కలిపి గుండ్రంగా చుట్టి చూపిస్తూ ఇంకా చరణాలు వున్నయ్ అన్నట్టుగా నవ్వేడు. ఆలోచిస్తూ కిటికీ లోంచి బయటకు చూసేను. దాదాపు నాలుగు కిలోమీటర్ల పొడవైన టన్నెల్ గుండా ట్రైను దూసుకుపోతొంది. కాకపోతే, టన్నెల్ సముద్ర గర్భంలో ఉందనగానే కాస్త గగుర్పాటు అనిపించింది. సొరంగంలోని పగటి చీకట్లలో పచ్చని విద్యుత్ కాంతులు పోటాపోటీగా వెనక్కి పరిగెడుతున్నాయ్. మూడు వరసల అవతల కూర్చున్న ఒక యువ జంటలోని అమ్మాయి ఒకసారి కళ్ళజోడు సర్దుకుంటూ మమ్మల్ని చూసి , పెదాలు విడివడీవడనట్టుగా నవ్వి మళ్ళీ పుస్తకంలోకి తలదూర్చింది. పక్కనే వున్న కుర్రాడు, నిర్లక్షంగా ముందుకు పడుతున్న జుట్టును వెనక్కి తోసి కిటికీవైపు తల తిప్పి, కళ్ళతో ఆ అమ్మాయిని చూస్తున్నాడు.  నేను జ్యూసు గ్లాసు అందుకొని కళ్ళు మూసుకొని చరణం అందుకున్నాను.

మనసు నిండా కలవు నీవు
నిన్న చూసిన నేనులో
మమత విరిగి మనసు చెదిరి

చిధ్రమైతీ నీ చేతిలో
కలలు కరిగిన వేళలో
ఇంకేమీ వరముల దీర్చను?

దారి తప్పిన దేవత ఈ చేయి ఇకపై తాకక
జన్మ కర్మల జాడగా నా దారిన నను
వదలిపో


చరణం, ఆపై పల్లవి పూర్తి చేస్తూ కళ్ళు తెరిచాను.  అంజి అభినందిస్తున్నట్టుగా చిన్నగా చప్పట్లు కొడుతూ, “ఎక్సలెంట్, ఇంకొక్క చరణం, మాల్మో వచ్చేలోపు అయిపోవాలి 10 నిమిషాలు అంతే..”  అంటూ ఇంకేదో చెప్తున్నాడు. చప్పట్ల శబ్దానికి కాబోలు,  కళ్ళజోడు అమ్మాయి పుస్తకం మూసి మా వంక ఆసక్తిగా చూస్తోంది. పక్కనే అబ్బాయి  కిటికీలోంచి బయటకు దృష్టి సారించాడు. ట్రైన్ సొరంగంలోంచి బయటకు వచ్చి సముద్రంపై కట్టిన రోడ్, రైల్ వంతెనపై దూసుకుపోతోంది. కిటికీలోంచి కనిపిస్తున్న స్వీడన్ గడ్డపై ఒంటి స్థంభపు మేడలా ఠీవిగా నిలబడి మెలితిరిగినట్టున్న కట్టడాన్ని గుర్తు పట్టాను-“Turning Torso“, ఒక ఇంజనీరింగ్ అద్భుతం. స్కాండినేవియా మొత్తానికీ ఎత్తైన కట్టడం. యూరప్ మొత్తంలోనూ, మూడవ ఎత్తైన నివాస భవనం. ఫోన్ కెమెరాతో ఆ దృశ్యాన్ని ఒకసారి క్లిక్కుమనిపించి, గ్లాసులో మిగిలిన జ్యూసుని ఒక్కగుక్కలో తాగేసి, కళ్ళు మూసుకొని రెండో చరణం ఆరంభించాను.

ప్రసాదం : డెన్మార్క్ - స్వీడన్ ల మధ్య సముద్ర వంతెన

మరువలేను, మరచిపోనూ
నీవు చేసిన ద్రోహము
కలలనిండా అహము కూరి

నీవు చేసిన పాపము
ప్రేమ తార్చిన పావని

నా ప్రేమ నిను నిలదీయనీ

దారి తప్పిన దేవత ఈ చేయి ఇకపై తాకక
జన్మ కర్మల జాడగా
నా దారిన నను వదలిపో

నేను పూర్తిచేయడము, మాల్మో చేరుకుంటున్నట్టు రైల్లో ప్రకటించడమూ వెనువెంటనే జరిగాయి. అంజి నా చెయ్యి పట్టుకొని వూపేస్తూ “చాలా బావుంది, అరగంటలో రాసావంటే నమ్మడం కష్టం” అన్నాడు. కళ్ళజోడు అమ్మాయి ఈ సారి కాస్త విశాలంగా “అర్థం కాలేదు, కానీ బావుంది” అన్నట్టుగా నవ్వింది. మరి మీరేమంటారు?

మీ ప్రసాదం  


అన్నీ వేదాల్లోనే వున్నాయిష….

డిసెంబర్ 27, 2010

ఆ దేశమూ ఈ దేశమూ  తిరుగుతూ పుట్టిన దేశాన్ని తిరక్కపోతే బావుండదని బుద్ది పుట్టి, ఓ ఆరు నెలల క్రితం ముంబై లో దిగీ దిగగానే పోలోమంటూ బోలెడు చోట్లకు బయలుదేరాను. వెళ్లేప్పుడు తోడుగా బోలెడు పాటల్ని తీసుకెళ్ళేను కదా,  అలాగే వచ్చేప్పుడు బోలెడు జ్ఞాపకాలు తోడు తెచ్చుకోవచ్చని, భుజాన ఓ కెమెరా తగిలించుకుని మరీ కారెక్కాను. సెల్ ఫోన్ లో కెమెరా ఎంచేతో నాకు అస్సలు నచ్చని విషయం అనుకోండి. నా ప్రయాణంలో పదనిసలు కొన్ని, జ్ఞాపకాల గమకాలు కాసిన్ని ఇక్కడ గుది గుచ్చేను.

ముసురుపట్టిన ముంబై నుండి  బయట పడి అరవై కిలోమీటర్లు అలా అడవిలోకి వెళ్ళి, “దేశమెంత మధురం, పరదేశమంత కఠినం … ” అని అనుకుంటుండగానే మేఘపు షాలువా కప్పుకున్న ప్రకృతి ఇదిగో, ఇలా స్వాగతం చెప్పింది.

 ప్రసాదం


చెప్పొద్దూ, ఎప్పుడో విన్న పాట అలలు అలలుగా గుర్తొచ్చేసింది.

మేఘమై నేను వచ్చాను మెరుపులో నిన్ను వెతికాను ,
ఎవరితో కబురే పంపను ఎన్నటికి నిన్ను చేరెదను,…”


అలా ఇంకాస్త ముందుకెళ్ళగానే వలపు గాలి తమకం తో చుట్టేసినట్టు ఇదిగో ప్రకృతి ఇలా అల్లుకుపోయి ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసేస్తుంటే,  ఏమని చెప్పను, ఎలా చెప్పను? 
 

ప్రసాదం
 

ప్రకృతి కాంత ను పరవశించి చూస్తూ పొలము పుట్రా వెంట  కారు పరిగెత్తిస్తుండగా.. హఠాత్తుగా నేను దారి తప్పేనేమోనని అనుమానం వచ్చింది. ఎవరినైనా అడుగుదాము అని కారు అలా కాస్త నెమ్మదిగా పోనిస్తుండగా, అదృష్ఠం బావుండి పశువులు కాసుకునే కుర్రాడొకడు ఓ కొమ్ములు తిరిగిన గేదె పై కూర్చొని, “నీది కారు అయితే నాది రోల్స్ రాయిసు …” అనేంత దర్పంతో  ఎదురొచ్చాడు. నేను కారు దిగి వచ్చీ రాని మరాఠి లో కొంత, హిందీ లో మరి కొంత కష్ఠ పడి అడిగితే, నాకు సరిన దారి చూపించాడు; గేదె దిగకుండానే లెండి. 

హమ్మయ్య , దారి తెలిసింది అన్న ఉత్సాహంతో  కారు స్టార్టు చేస్తూ   అలవాట్లో పొరపాటుగా నేను “థాంక్యూ ” అన్నాను.  

“వెరీమచ్ ” అంతే వేగంగా ఆ కుర్రాడు నాకు సమాధానం చెప్పేడు. “నాక్కూడా వచ్చు లేవో ఆ మాత్రం ఇంగ్లీష్ … ” అన్నట్టున్నాయి అతని కళ్ళు.

ప్రసాదం

 

అలా నవ్వుల ఆటలతో , ఆటల పాటలతో, పెదాల అంచున పదాలు పాడుతూ, మంచు తెరల చాటుగా,  గాలి మరల  మీదుగా ప్రయాణించి ఆ రాత్రికి గమ్యం చేరుకున్నాను. చాలా కాలం తర్వాత కలుసుకుంటున్న ఆనందం కాబోలు,ఇన్ని వందల మైళ్ళు ప్రయాణించినా కాస్త అలసట కూడా లేదు.

అక్కడక్కడా విసిరేసినట్టున్న ఇళ్ళు. అంతా కలిపి ఓ రెండు వందలు వుంటాయేమో. 

కరంటు పోయి  చాలా సేపు అయినట్టుంది. కప్పల బెక బెకలు, కీచురాళ్ళ రొద;

నా చుట్టూ మాత్రం జ్ఞాపకాల పయ్యెద.


పొరలు పొరలుగా విప్పుకునే నా జ్ఞాపకాల అరలు,
తెరలు తెరలుగా కమ్ముకునే జీవితాల సరాగాలు,


మధ్య మధ్యలో జంతికల జావళీలు, కూడా మమకారపు కారప్పూస,
ఓ చేత చేగోడీలు, ప్లేటు నిండా పకోడీలు, ఆపై వేడి వేడి టీలు.


వదిలిపోకుండా నేనూ వున్నాను అని అప్పుడప్పుడూ త్వరపడే వరుణుడి అడుగుల సవ్వడి;
-జల్లు జల్లు మంటూ 


నిదురపోకుండా నేనూ వింటున్నాను అని ఎప్పటికప్పుడు తడబడే, వయసు పైబడిన స్వర సడి;
-ఖళ్ళు ఖళ్ళు మంటూ


పక్క గదిలోకి వెళ్ళి అడిగాను.


“తాతగారూ ఎలా వున్నారు”? 

“బానే వున్నాను కానీ, ….” కాస్త ఆగి శ్వాస తీసుకొని “వయసైపోతుంది కదరా.., ఎనభయ్ దాటలేదూ,నీ కబుర్లు వింటున్నాను… చాలా పెద్దాడివయ్యావ్”  


ఒకప్పుడు వేదం పలికిన దేహం

ఇప్పుడు నిర్వేదం తొణికే దేహం


పెళ్ళి చేసుకుంటావా తాతా అంటే నాకు పిల్లనెవరిస్తార్రా అని అనటం మామూలే కదా, అలా  కాసేపు ఉత్సాహాం పోగేద్దామని తాతకి కబుర్లు చెప్పడం మొదలెట్టాను.  
ఏదో వర్షం పడుతోందని ఇలా పడుకున్నావు కానీ, అసలు వయసైపోయినట్టు కనిపిస్తున్నావా తాతా? నేనుండే దేశంలో, నీకులా ఉత్సాహంగా వుండే వాళ్ళంటే  పడి చస్తారు తెలుసా. అందాకా ఎందుకు; నువ్వు అనుకోవాలే గానీ పడుచు పిల్లలు మీ వెంట తిరగరూ…


ఆ,.. ఆ.. వయసైపోయినవాన్ని, పడుచు పిల్లల గొడవ నాకెందుకుగానీ  ఒరే అబ్బీ, వూరంతా పడవల్లో లాహిరి లాహిరి అంటూ తిరగొచ్చన్నావ్, హిమపాతాలన్నావ్, సుందరాంగులు, స్వేచ్చాప్రణయాలు, సంపదలు  అన్నీ అంటున్నావ్, ఇలాంటి లక్షణాలతో వుండే వూరు గురించి మా కాలంలో పురాణాల ఆచార్యులు చెప్పేవారు. వూరు పేరేమిటన్నావ్.. మళ్ళీ చెప్పు.”  అన్నాడు శ్వాస  ఎగపీలుస్తూ

అమ్‌స్టర్‌డామ్ తాతయ్య.” చాతీ పై నిమురుతూ చెప్పాను

అంతో ఇంతో వేదాధ్యయనం చేసిన వాడివి, నీకూ ఉచ్చారణా దోషాలేమిట్రా? ఆచార్యులవారిలా స్వచ్చంగా అమరేశ్వరధామం  అన్లేవూ.  నోరు తిరగని మ్లేచ్చవెధవలు  అమ్‌స్టర్‌డామ్ అంటే నువ్వు అలాగేనా అనడం. …… ¤§£..=#/..æm?€^~ “

తాతయ్య ఎడా పెడా వాయించేస్తున్నాడు. అన్నీ వేదాల్లోనే వున్నాయిష… అని గిరీశం చెప్పింది నిజమేకాబోలు. 


….ఏమని చెప్పేది తాతయ్యకి

==================================================

కొన్నాళ్ళ (కొన్నేళ్ళ అనాలేమో ) క్రితం రాసిన  అమ్‌స్టర్‌డామ్ విశేషాలు ఇక్కడ   చదవండి


%d bloggers like this: