ఏకాంత వేళ, ఓ కాంత సేవ…

ఆగస్ట్ 3, 2008

హమ్మయ్య, చాలా కాలానికి పని లేని సాయంత్రం దొరికింది కదా అని ఆనందంతో లాప్‌టాప్ షట్ డవున్ చేస్తుండగా, డెస్క్ టాప్ వాల్ పేపర్ పై నేను అతికించుకున్న వాక్యం “When was the last time you did something for the first time?” అని ప్రశ్నించింది. సరే, ఈ వారానికి ఏదైనా కొత్త పని ప్రయత్నించాలి అని అలోచనలతో ఇంటికి బయలుదేరాను. వూరు మధ్యలో చిన్న అపార్టుమెంటులో కన్నా,  వూరు పొలిమేరలో విశాలమైన ఇంటిలో నివసించడానికి ఇష్టపడతాను నేను.

ఇంటి చుట్టు చిన్న గార్డెన్, మధ్యలో ఒక వూయల, వూయల పక్కన, తపో దీక్షలో నిశ్శలంగా వున్నట్టు తెల్లగా  విరబూసిన నందివర్ధనం చెట్టు…

చిరు చలి ఉదయాలు, తేనీటి కబుర్లు…,
చిరు సాయంత్రాలు,  చిలిపి నవ్వుల దిగంతాలు,…
సన్న జాజులు, సరాగాలు,..
పున్నమి రాత్రులు, వెన్నెల జలకాలు,….
తలపుల నిండా వలపుల పంటలు…
మన ఒంటరి తనంలో మనసుల దగ్గరితనం,.
మనసుల దగ్గరితనం లో …,

అలోచనల్లో చూసుకోలేదు. అప్పుడే ఇంటికి వచ్చేశాను. కారు పార్క్ చేసి కాలింగ్ బెల్ నొక్కబోతుండగా, “వందనాలు , వందనాలు వలపుల హరి చందనాలు, వెన్నెల్లో వేచి వేచి వెచ్చనైన నా సామికి వందనాలు….” అని ఇంట్లోంచి పాట మధురంగా మొదలైంది. కాలింగ్ బెల్ నొక్కడం మానేసి అలా రెయిలింగ్ పట్టుకొని నిలబడిపోయి నేను కూడా “కన్నులలో నీళ్ళు నిలిచి చల్లనైన నా దేవికి వందనాలు …” అంటూ కోరస్ అందుకున్నాను…,

నా గొంతు వినింది కాబోలు, తలుపుకు లోపలి వైపున గడి తీస్తున్న చప్పుడు అవగానే, నేను ఓ పక్కకు దాగున్నాను. తను తలుపు తీసి, ఏవరా అని చూడబోతుంటె, నేను ఒక్క సారిగా గుమ్మం ముందుకు వస్తూ విఠలాచార్య సినిమాలో లాగా అరిచి భయపెట్టబోయాను. తను ఒక్కసారి గగుర్పాటుతో వెనక్కి తగ్గి, అంతలోనే చిరునవ్వుతో మళ్ళీ ముందుకు వస్తూ, “అయితే మీరన్న మాట..” అంది.

ద్వారానికి ఓ ప్రక్కగా భుజం తాకేలా నిలబడి, ఓ చేత్తో, నడుముకి పమిట దోపుకుంటూ మరో చేత్తో గరిట తిరగేసి చేయిని చెక్కిట చేర్చి నా కళ్ళలోకి చూస్తూ వుంటే, నాలో ముప్పిరిగొన్న బావనలేవో ప్రజ్వరిల్లి, “కదలొద్దు, నీకు ఇప్పుడు అర్జంటుగా ఒకటి ఇవ్వాలి అని వుంది.” అంటూ తన దగ్గరికి జరిగాను. నా శ్వాస వేడి తన వంటిపై ప్రతిఫలించి మళ్ళీ నన్ను చేరుతుందన్నంత దగ్గరగా రాబోతుంటె, మధ్యలోంచి తన చేయి, దానితో గరిటా పైకి లేచాయి.

ఇదేంటి పానకంలో పుడకల గురించి విన్నాను గానీ ఇలా సరసంలో గరిటల సంగతి ఎప్పుడూ వినలేదే అన్నాను వెనక్కి తగ్గకుండా. తను వెనక్కి జరుగుతూ, “ఏదో ఈ రోజు పౌర్ణమి కదా, శ్రీవారికి ఈ సాయంత్రం గార్డెన్‌లో వెన్నెల భోజనం ఏర్పాటు చేద్దామని పాపం నేనూ, నా గరిటా కష్టపడుతున్నాం.” అంది నుదిటిపై చెమటను తుడుచుకోవడాన్ని అభినయిస్తూ.

“వావ్, ఈ రోజు పౌర్ణమి కదూ. అయితే ఈ రోజు వెన్నెల భోజనాలు, మల్లెల కబుర్లు,.. Disappoited Cupనువ్వు ఊ అనాలే గానీ వంట మొత్తం నేనే చేసేయనూ.” అంటూ తన వెనకే కిచెన్ లోకి నడిచాను. తను హాట్- ప్లేట్ ఆన్ చేసి జీడి పప్పులు వేయిస్తూ, “ఇక చేయడానికి పని ఏమీ మిగలలేదు లెండి. సేమ్యా లోకి ఈ కాస్త చల్లితే చాలు”.

“మరి కిస్‌మిస్ లు వద్దా…” అర్థొక్తిలో  ఆగాను. తను వెనక్కు తిరిగి తనకు అలవాటైన సన్నని నవ్వుతో, “ఈ మాటలకేమీ తక్కువ లేదు,” అని అంతకు ముందే వేయించి పక్కన పెట్టిన ఎండు ద్రాక్షను నా నోటికందిస్తూ “కాస్త ఈ హాట్‌పాక్ లన్నీ గార్డెన్లో పెడుదురూ…” అంది.

“పెడతానుగాని మరి నాకేమిస్తావ్…” కనుబొమలెగరేస్తూ అడిగాను.

“ఎం కావాలేంటి?” అడిగింది వేయించిన జీడిపప్పు పక్కన పెడుతూ.

“నేను నీకు ఎప్పుడూ చెబుతాను చూడు, అలా నువ్వు నాకు చెప్పవా?..” సేమ్యా లో జీడిపప్పు కలుపుతూ గారం పోయాను నేను.

“ఏవిటో అది” ముసి ముసి నవ్వుతో ఆడిగింది మా ఆవిడ.

“అదే, చిన్న వాక్యం. మూడే మూడు పదాలు వుంటాయి. మొదటి పదంలోనేమో ఒక్క అక్షరమే, రెండో పదంలో నాలుగక్షరాలు, చివరి పదంలో మూడే అక్షరాలు..” అన్నాను నేను

“నేను చెప్పను బాబు, నాకు సిగ్గు ..” అంది దాచుకోలేని ముసిముసినవ్వుతో కిస్మిస్ సేమ్యా పై చల్లుతూ.

“ప్లీజ్, ప్లీజ్ ఓ సారి చెప్పవా…” మరింత గారం పోయేను నేను.

తను వరమిస్తున్న దేవతలాగా పోజు పెడుతూ, “ఇప్పుడు కాదు, రేపు పొద్దున నిద్రలేవగానే చెబుతాను, కానీ…” ఆగింది మా ఆవిడ,

వెలిగిపోతున్న కళ్లతో అడిగాను “ఆ, కానీ..”

“ఇప్పటి నుండీ, రేపు ఉదయం వరకూ అన్ని పనులు మీరే చేయాలి. నాకు అన్నం తినిపించడంతో సహా..” అంటూ చిన్న పిల్లలా కండిషన్ పెట్టింది.

“ఓస్ అంతేనా”, అన్నాను.

“అన్నం తినిపించాక కథ కూడా చెప్పాలి, మీ ఆఫీస్ కథలొద్దు!” అంది కొత్త కండీషన్ జతచేస్తూ.

“ఓ యస్ ” అని ఐదు నిమిషాల్లో స్నానం చేసి డ్రెస్ మార్చుకొని, మరో ఐదు నిమిషాల్లో భొజనం వడ్డించేసాను.

పండు వెన్నెల వేళ, చిరు చలి నేను కూడా వున్నానోచ్ అని కొద్దికొద్దిగా అప్పుడప్పుడూ వణికిస్తుంటే,  మా ఇంటి గార్డెన్లో ఊయల బల్లపై నెమ్మదిగా వూగుతూ,  చిన్నగా సంగీతం పెట్టుకొని

కాస్త కారం పప్పు, వేడి నెయ్యితో మొదలెట్టి, గుత్తొంకాయ కూరంతా ఒక గుక్కలో తినేసి, బెండకాయ వేపుడు, మునక్కాయల సాంబారు మురిపంగా మొదలెట్టి, మజ్జిగలో నానేసిన మిరపకాయలు అదరువుగా, గడ్డ పెరుగు ఇంకా ఎర్రటి ఆవకాయ.,

మారంగా వద్దంటూ తనూ, గారంగా తినిపించే నేనూ

..ఓహ్హ్,  చెప్పలేనంత రుచికరమైన జీవితం.

సేమ్యా తినిపిస్తూ అన్నాను నేను. “అన్నిట్లోకీ, సేమ్యా బావుంది కదా..”

“ఆవునా, ఎందుకని ?” ప్రశ్నార్థకంగా అడిగింది తను.

“చివర్లో నేను జీడిపప్పు వేసి కలిపాను కదా, అందుకు ..” అన్నాను.

పెదాలు బిగబట్టి, “నువ్వెప్పుడూ ఇంతే” అని గిల్లి  “..ఇప్పుడు కథ చెప్పు” అంటూ శాలువా కప్పుకొని వెనక్కి వాలి వూయలలో వూగసాగింది.

“అనగనగా ఒక మంచి రాజు, నాలాగా”  అని ఆగాను. నందివర్ధనం చెట్టు ఆకుల గలగలలు మానేసి  నిశబ్దంగా అయిపోయింది!

“ఊ,” అంది మా ఆవిడ. హాడావుడిగా మేఘాల్ని పక్కకి తరిమేసి చంద్రుడు తొంగి చూడ్డం మొదలెట్టాడు.

“ఆ రాజుకు ఏడుగురు అందమైన భార్యలు…” అని నేను ఇంకా చెప్పబోతుండగా

“ఈ కథ బాలేదు, వేరే కథ చెప్పు ” కళ్ళు పెద్దవి చేస్తూ అంది.

“సరే, ఆ రాజుకు ఒకే ఒక అందమైన భార్య, నీ లాగా”. ఈ సారి మేఘాలన్నీ కలిసి ఐకమత్యంగా చంద్రున్ని కమ్మేసాయ్.

“ఊ..” అంది తను.

“ఓ వెన్నెల రాత్రి, ఆమె రాజును ఓ కథ చెప్పమంది. అప్పుడు రాజు కథ ఇలా చెప్పడం మొదలెట్టాడు. ఆ కథ ఏమంటే..”

“ఊ..” అని అంటుండగా నేను తన దగ్గరికి జరిగాను. కథ వినడానికి కాబోలు, నెమ్మదిగా గాలి కూడా రావడం మొదలైంది.

“అనగనగా ఒక అనగనగా ఒక మంచి రాజుంటాడు, నాలాగా అని రాజు కథ మొదలెట్టాడు” నందివర్ధనం చెట్టుకు కథ అర్థమైనట్టుంది. ఆకులు గలగలలాడించడం మొదలెట్టింది.

“…ఆ రాజుకు ఒకే ఒక అందమైన భార్య, ఓ వెన్నెల రాత్రి, ఆమె రాజును ఓ కథ చెప్పమంది. అప్పుడు ఆ రాజు కథ ఇలా చెప్పడం మొదలెట్టాడు. ఆ కథ ఏమంటే..” గాలికి కూడా నేను చెప్తున్న కథ పూర్తిగా అర్థమైనట్టుంది. గట్టిగా వీయడం మొదలెట్టాడు.

“…అనగనగా ఒక రాజుంటాడు, …ఆ రాజుకు ఒకే ఒక అందమైన భార్య, ఓ వెన్నెల రాత్రి, ఆమె రాజును ఓ కథ చెప్పమంది. అప్పుడు ఆ రాజు …” అంటున్న నన్ను ఆపి “ఈ కథలో ఎంత మంది రాజులు వున్నారు ఇలా,” అడిగింది మా ఆవిడ.

“నువ్వు విన్నంత సేపు ఇలా రాజులు వస్తూనే వుంటారు అన్నాను నేను ఊయలలోంచి లేస్తూ …”

మేఘుడు కూడా ఫేటేల్మని నవ్వేడు. గాలి మరింత ఉధృతంగా నవ్వింది. నందివర్ధనం ఆకులు రాలిపోయెంతగా నవ్వింది.

“నిన్నూ, నిన్నూ,….” మా ఆవిడ నన్ను అందుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. నెమ్మదిగా నడక పరుగుగా మారి, ఊయల చుట్టూ అందకుండా తిరుగుతూ నేను, నన్ను అందుకోవాలని తనూ.

“టప్”, వరుణుడు భుజం తడుతున్నట్టుగా  మొదటి చినుకు.

“హేయ్, వర్షం ” అంటూ మా ఆవిడ ఇంట్లోకి పరిగెడుతూ వుంటె, వెనకాలే నేనూ …” ఇంట్లోకి చేరే సరికి పూర్తిగా తడిసిపోయి,

తడిసిన తనువులతో, మురిసిన మనసులతో

అది

వర్షం కురిసిన రాత్రి, అమృతం విరిసిన రాత్రి.

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

పొద్దున్నే మా ఆవిడ కన్న ముందే నిద్ర లేచి, తనని నిద్ర లేపుతూ అడిగాను. “నాకు పొద్దున్నే చెబుతా అన్నావు కదా, ఇప్పుడు చెప్పు మరి” అని

“ఏదీ” అని ప్రశాంతంగా అడిగింది తను.

“అదే, ఇంగ్లీష్ లో ఒక చిన్న వాక్యం,  మూడే మూడు పదాలు వుంటాయి. మొదటి పదంలోనేమో ఒక్క అక్షరమే, రెండో పదంలో నాలుగక్షరాలు, చివరి పదంలో మూడే అక్షరాలు..” గడ గడ గా చెబుతూ గుర్తు చేసాను నేను.

“నిజంగా చెప్పాలా? ” గోముగా అడిగింది.

తప్పదు మరి, అన్నాను నేను వినడానికి సిద్దంగా.

“సరె” అని తను కళ్ళు మూసుకొని చెప్పసాగింది ” I …”

నేను ఓళ్ళంతా చెవులు చేసుకుని వింటున్నాను

“I…” మళ్ళీ అంది

ఆనందంతో నా గుండె వేగం పెరిగింది.

“I…” మళ్ళీ అంది.

ఈసారి గుండె వేగం రెట్టింపు అయింది.

“I Want Tea” అని “ఒక చిన్న వాక్యం,  మూడే మూడు పదాలు వుంటాయి. మొదటి పదంలోనేమో ఒక్క అక్షరమే, రెండో పదంలో నాలుగక్షరాలు, చివరి పదంలో మూడే అక్షరాలు  వున్నాయో లేదో కావాలంటే చూసుకో” అనేసి మళ్ళీ ముసుగు తన్నేసింది.

నా పరిస్థితి, ఇంకెందుకులెండి చెప్పడం!..

మా ఆవిడ ఇంతే, మరి మీ ఆవిడ…?  [పక్కనే వున్న లింక్ ను క్లిక్ చేయండి. నా తొలి కథను చదవండి.]


నారీ నారీ నడుమ షరాబీ..

ఫిబ్రవరి 24, 2008

మరదలు,  మలేషియా ఒకటే, పిచ్చి ఎట్రాక్షన్” సాధారణంగా ఆఫీస్ కు సెలవు పెట్టని నేను  హాఫ్ డే సెలవు పెడుతూ మనసులో మాట పైకే అన్నాను.  

“భార్యామణీ, బోను ఫ్రాక్చరూ ఒకటే, చచ్చే ట్రాక్షన్” అంటూ వెంటనే రిటార్డు వినపడింది. 

నా వెనకాలే కనబడిన మా ఆవిడని చూసి గతుక్కుమన్నాను.

“మా చెల్లెలు వచ్చిందగ్గర్నుండీ మీ వరస చూస్తున్నా! నన్నెప్పుడైనా మీ ఐటీ పార్కులవైపు తీసుకెళ్ళావా? అది అలా అడగడం ఆలస్యం, పదమ్మా అంటూ తీసుకెళ్ళిపోవడం. పైగా మరదలు  మలేషియా ఒకటే, చాలా ఎట్రాక్షన్ అంటూ కామెంట్లు కూడాను” దండకం చదివేసింది మా ఆవిడ.

“అబ్బా! ఎందుకే అక్కా, బావను అలా నస పెడతావు? అసలు నేను వచ్చిందే ఆ ఐటీ పార్కులో ఇంటర్వ్యూల కోసం.  నేను అడిగితేనే కదా, బావ నన్ను ఐటీ పార్కు కు తీసుకెళ్ళాడు. ఇలాంటి విషయాల్లో బావగారు కాక పోతే ఇంకెవరు సాయం చేస్తారు నాకు? “,  ఇలాంటి అన్న పదాన్ని ఒత్తి పలుకుతూ నా వైపు తిరిగి “రండి బావా! మీరు టిఫిన్ చేద్దురు గానీ ” అని చిన్నగా నవ్వుతూ దోసెలు వడ్డించింది. 

అంతకు ముందు రోజు సాయంత్రం పార్కులో కూర్చోబెట్టి ప్రైవేటుగా రెండు గంటల పాటు నా బుర్ర తినేసి నన్ను ఒప్పించింది కాబట్టి ఈ “ఇలాంటి పనులు” అన్న మాటకు నాకు అర్థం ఏవిటో  తెలిసింది. “హాన్నా,  అనుకుంటే ఆడాళ్ళు ఏమైనా చేయగలరు.” అని మనసులో అనుకుంటూ డైనింగ్ టేబుల్ వైపు అడుగులు వేసాను.

“బావా, మీ కోసం అల్లం పచ్చడి స్పెషల్ గా చేసాను” అంటూ తనూ వడ్డించుకుంది.

అల్లం పచ్చడి చేయడం మా ఆవిడకు అంత బాగా చేతకాదు. అయినా ఇప్పుడా మాట అంటే కొంపలు అంటుకుంటాయి కనుక డైనింగ్ టేబులు ముందు కూర్చుంటూ అన్నాను. “అయినా మీ అక్క చేసిన అల్లం పచ్చడి రుచే వేరు” అంటూ మా ఆవిడ వైపు చూసాను. 

నన్ను మంచి చేసుకునే వేషాలు చాలు కానీ, ఈ రోజు కూడా దానికేదో ఇంటర్వ్యూ వుందట. సెలవు పెట్టారు కదా అని మళ్ళీ ఏదో పుస్తకం పట్టుకోకుండా, దాన్ని కాస్త ఐటీ పార్కు కు తీసుకెళ్ళండి” ఆర్డర్ వేసింది మా ఆవిడ.

మళ్ళీ అట్టే మాటలు లేకుండా దోసెల కార్యక్రమం పూర్తి అయిపోతుండగా  నేను వద్దంటున్నా వినకుండా  “ఇంకో దోసె వేసుకోండి బావా! అల్లం పచ్చడి మీకిష్టం కదా” అని కొసరి కొసరి వడ్డించింది.

ఏదేమైనా మరదల్లు వడ్డించినంత బాగా భార్యామణులు వడ్డించరు.” దోసె తుంపి నోట్లో వేసుకుంటూ ఈ మాట మాత్రం మనసులోనే అనుకున్నాను. టిఫిన్లూ అవీ అయ్యాక, ఇద్దరమూ ఇంట్లోంచి బయట పడ్డాము. అలా కారు కొంచం స్పీడందుకోగానే అలవాటుగా సీడీ ప్లేయర్ ఆన్ చేసాను.

“ఎంత నేర్చినా, ఎంత జూచినా, ఎంత వారలైనా, కాంత దాసులే” అని రాగం అందుకోగానే, “ఛా బావా! ఎప్పుడూ ఈ శాస్త్రీయ సంగీతమేనా” అంటూ రేడియోకు మార్చింది.

“తెలుసా? మనసా! ఇది ఏనాటి అనుబంధమో?….”అంటూ రేడియో మోగింది.

ఈ పాటంటే …

 “బొయ్య్ య్య్ య్”  మని హారన్.

“…చాలా ఇష్టం బావా..” ముంగురులను వెనక్కి తోసుకుంటూ అంది.


ఎదురుగా రాంగ్ సైడ్లో  లారీ వస్తోంది. అసలు ఈ టైములో మెయిన్ రోడ్లో లారీలను నడపడానికి పర్మీషన్లు ఇచ్చిన గవర్నమెంటును అనాలి. పైగా ఈ లారీకి “On Govt Duty ” అన్న బోర్డు ఒకటీ! జనాభా నిర్మూలన కార్యక్రమంలో వున్నటుంది.

“..ఊ, పిచ్చి బాగా ముదిరింది. ఇక ఆ మూడు ముళ్ళూ పడాల్సిందే! ” కారును లారీ పక్కకు కట్ చేస్తూ ఆన్నాను.

“మీరు అనుకోవాలిగానీ పెళ్ళి అవడం ఎంతసేపు బావా!” కళ్ళు మూసుకుని “అబ్బా ఆ లైఫ్ తల్చుకుంటేనే ఎంత బావుంది”  తన్మయత్మంగా అంది.

“మరి ముందు మీ అక్క ఒప్పుకోవాలి కదా, తను ఒప్పుకోకుండా మీ ఇంట్లో మాట్లాడటం కాదు కదా, నేను చెయ్యగలిగింది కూడా ఏమీ వుండదు… నువ్వు చూస్తే అసలు సంగతి మీ అక్కకు చెప్పేలా లేవు. పోనీ నేను చెప్పనా మరి?..”  ఒక్క క్షణం తనవంక చూసి కళ్ళెగరేసి మళ్ళీ స్టీరింగ్ మీదికి దృష్టి సారిస్తూ “… మూడో ప్రపంచ యుద్దం మొదలవుతుందనుకో, కానీ నిండా మునిగాక చలేవిటీ చెప్పు ” అని మా ఆవిడ రియాక్షన్ ను ఊహించుకుంటుండగా, రేడియో లో మళ్ళీ యస్పీ బాల సుబ్రమణ్యం అందుకున్నాడు “ఇరువురు భామల కౌగిలిలో స్వామి, ఇరుకున పడి నీవు నలిగితివా…. వలపుల వానల జల్లులలో, స్వామి, తలమునకలుగా తడిసితివా! గోవిందా…..ఆ…ఆ”

“సరే, మొత్తానికి నన్ను ఒప్పించావు. ఈ రాత్రికే ఆ కాస్త పూర్తయిపోతే విషయం తేలిపోతుంది కదా,” రాత్రి జరగబోయె సీన్ ఊహించుకుంటూ అన్నాను నేను….

“అలా అయితేనే అక్కను త్వరగా ఒప్పించొచ్చు…” అని ఆగి తలెత్తి, సత్యభామలా జడ వెనక్కి విసురుతూ, “మీరేం కంగారు పడకండి బావా, మీ పని కానివ్వండి మిగిలిన కథ నేను నడిపిస్తాగా! “

“నడిపిస్తావో, నడ్డి విరుస్తావో… ” అనేసి నేను నా అలోచనలో మునిగిపోయి ఐటీ పార్కు ఎప్పుడొచ్చిందో కూడా గమనించకుండా అలా ముందుకు వెళ్ళిపోతుంటుండగా తను “బావగారూ, ఐటీ పార్కు వచ్చింది.   నన్ను ఇక్కడ డ్రాప్ చేస్తే  నా ఇంటర్వ్యూ పని నేను చూసుకుంటాను. మీరు మళ్ళీ మీ లోకం లోకి వెళ్ళొచ్చు గానీ..” అనగానే కారు ఆపాను.  తను దిగుతుంటే ” తప్పదంటావా? ” అన్నాను.

‘తప్పదు బావా, అక్కను తొందరగా ఒప్పించడానికి ఇంక వేరే మార్గమేమీ లేదు. నేను ఇంటర్వ్యూ అవగానే నేరుగా ఇంటికి వెళ్ళిపోతాను. మీరు కూడా తొందరగా వచ్చెయ్యండి….బై బావా” అంటూ నాకు మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వకుండా రోడ్డు దాటేసింది.

ఆఫీసుకు వెళ్ళగానే ఏదో మీటింగు. అటెండ్ అయ్యానన్నమాటే గానీ మనసక్కడ లేదు. ఏదో అయ్యిందనిపించాను. అలా కాంటీన్ వైపు నడుస్తూ, అంజికి పోన్ చేసాను. “వచ్చేయ్ మామా, కాంటీన్ లోనే వున్నాను, నువ్వు నాకు కనిపిస్తున్నావ్..” అంటూ అద్దాల్లోంచి చేతులూపాడు. టూకీగా వాడికి కథంతా చెబితే వినేసి, “…లవ్ స్టోరీ బావుంది మామా ” అని వెనక్కి తిరిగి, “యాదగిరీ….. స్పెషల్ జ్యూసు చెప్పాను ఏమైంది ” అన్నాడు.

“వచ్చేస్తోంది సార్. ” మా వంకే వస్తూ చెప్పాడు యాదగిరి.

“బావుందా లేదా అని కాదు. ఇప్పుడు ఏం చేస్తే బావుంటుందో చెప్పు. మా ఆవిడ సంగతి నీకు తెలుసు కదా….”  యాదగిరి అందించిన జ్యూస్ తీసుకుంటూ అన్నాను.

“లవ్ కోసం ఏమైనా చేయొచ్చు మామా. ఆడపిల్ల, అందునా మరదలు, నోరుతెరిచి అడిగితే కాదంటావా?…. ఈ లవ్ స్టోరీ పేరిట ఈ రోజు పార్టీ. మనం పార్టీ చేసుకొని కూడా చాలా రోజులైంది కదా, పద ఈ రోజు నీకు నేను పార్టీ ఇస్తాను. ” ఖాళీ అయిన జ్యూసు గ్లాసు పక్కన పెడుతూ అన్నాడు.

============================================


పార్టీ పూర్తి చేసుకొని, మా ఇంటి తలుపు తట్టెసరికి రాత్రి తొమ్మిది దాటి పది నిమిషాలు. మా ఆవిడే తలుపు తీసింది. నన్ను చూడగానే  ముక్కు మూసుకుంటూ ” హు, మళ్ళీ అయ్యిందన్న మాట తీర్థయాత్ర”. (అంజి నేనూ కలిసి మందు పార్టీ లకు పెట్టుకున్న రహస్య పేరు తీర్థయాత్ర.. అనుకోని పరిస్థితులలో,  అది మా ఆవిడకు తెల్సిపోయింది. ఆ కథ మరోసారి చెప్తాను) అర పెగ్గు తాగినా, ఆరు బాటిళ్ళు తాగినా ఒకేలా వాసన రావడం మొగాళ్ళ దురదృష్ఠం. నేను హాల్లో కూర్చుంటూ, మా ఆవిడనీ, వాళ్ళ చెల్లెల్నీ కూడా రమ్మని పిలిచాను. ఇద్దరూ వచ్చి కూర్చోగానే  మా ఆవిడను అడిగాను. “నేను మంచి వాడినా కాదా? ఆ ఒక్క సంగతి చెప్పవోయ్ ముందు” అన్నాను.

అక్కా చెల్లెళ్ళు ఇద్దరూ ముసి ముసి నవ్వులు మొదలెట్టారు. నవ్వాపుకుంటూ మా ఆవిడ నెమ్మదిగా అంది. 

మీరు అప్పుడప్పుడూ తీర్థయాత్రలకు వెళ్ళినా, నాకు మంచి మొగుడయ్యారు కాబట్టి, తీర్థ యాత్రలకు వెళ్ళిన ప్రతి వాడిని చెడ్డగా చూడొద్దు అంటారు. అలాగే మా చెల్లెలు ప్రేమించిన వ్యక్తికీ తీర్థయాత్రల అలవాటున్నా పెద్దగా పట్టించుకోవద్దు అంటారు. ఈ సంగతి నొక్కి చెప్పడానికి నాకు తెలీకుండా ఈ రోజు తీర్థయాత్రకు వెళ్ళొచ్చి మరీ,.. నన్ను ఒప్పించాలని  మా చెల్లెలు నిన్నంతా మీ బుర్ర తిని మిమ్మల్ని ఒప్పించింది, అంతే కదా…”   

నేను అయోమయంగా చూస్తుంటే, మరదలు పిల్ల అందుకుంది. “సారీ బావా! నేను చెప్పిన లవ్ స్టోరీ అదీ అంతా గాస్. నాకు తెలీకుండా మీ బావగారు తీర్థ యాత్రకు అస్సలు వెళ్ళరు అని అక్క అంటే, వెళ్ళేలా చేస్తాను అని నేను అక్కతో పందెం కాసాను,…” అని చెవులు వేళ్ళతో పట్టుకొని గుంజీలు తీస్తున్నట్టుగా యాక్షను చేస్తూ  “ …..సారీ బావా…” అంటుండగా, నేను పళ్ళు నూరుతూ “మరదళ్ళు, మర్కటాలూ ఒకటే…”  కచ్చగా అన్నాను.

బోజనం వడ్డించడానికి లేస్తూ మా ఆవిడ ,… “ “ప్రేమ కోసమై వలలో పడెనే పాపం పసివాడు,.. అయ్యో పాపం పసివాడు… ”  అని పాటందుకుంది

మా ఆవిడ ఇంతే, మరి మీ ఆవిడ…?


%d bloggers like this: